15 jaar GJIZ

Het is een getal dat iets vraagt. Iets zichtbaars. Iets wat recht doet aan alles wat er in de afgelopen 15 jaar is geweest. Maar deze keer voelde het niet passend om in deze tijd met zoveel aanbod een bijeenkomst te organiseren.

Maar ik sta wel stil bij het 15-jarig jubileum. Juist wel. Alleen niet op de manier waarop dat misschien verwacht wordt, begin dit jaar ook nog door mijzelf. Dus sorry mensen, geen Social Simmer Seminar zoals bij het 5-jarig bestaan. (Dat was overigens wel een hele goede zet, die GJIZ een enorme boost gaf.) En ook geen online variant zoals ik vijf jaar daarna overwoog, midden in coronatijd. Nee, toen wilde ik juist mijn netwerk en opdrachtgevers fysiek ontmoeten. (Een mooi artikel in Ondernemend Friesland en Van Wad tot Stad hielp GJIZ zeker weer verder!)

Nu, vijftien jaar verder, voelt het dus anders. Er zit meer rust in. Meer scherpte ook. Ik merk dat ik keuzes maak. In opdrachten die ik wel doe en misschien nog wel vaker in opdrachten die ik niet (meer) doe. Dat is een luxe. Eentje die niet zomaar is komen aanwaaien. Die is er ook omdat ik jarenlang knetterhard heb gewerkt. Meebewegen met wat er kwam en echt, dat heeft me echt veel gebracht.

Waar ik minder vaak bij stilsta, maar wat nu toch vaker naar boven komt, zijn andere vragen. Hoe lang mag ik dit werk nog doen en in goede gezondheid? En misschien nog wel belangrijker: hoe lang wil ik het nog? Dat zijn geen vragen die ik vijftien jaar geleden stelde. Toen ging het vooral over beginnen, ontdekken, opbouwen. Over mensen die vroegen: hoe werkt dat profileren online en die sociale media? en daar samen een antwoord op vinden.

Mijn maatje (vanaf mijn 16e) is sinds begin dit jaar gepensioneerd. Ons tweede kleinkind verwachten we in juli 2026. Het leven beweegt door, ook buiten het werk om. Dat maakt dat vijftien jaar niet alleen iets is om terug te kijken, maar ook om vooruit te voelen. Niet in plannen of ambities, maar in ruimte. Ruimte om te kiezen.

En het besef dat er 15 jaar achter mij liggen waarin veel veranderd is, maar de basis eigenlijk niet. Ondernemers en organisaties helpen om zichtbaar te zijn (nu ook met gebruik van AI), zonder dat het geforceerd voelt. Dat is altijd hetzelfde gebleven. En zondag 21 juni? Die vier ik met mijn dierbaren. Want waar had ik gestaan zonder hen?

Dankbaar kijk ik terug op 15 jaar GJIZ en met enige nieuwsgierigheid naar de toekomst.
Dankbaar ben ik voor iedereen die mij (nog steeds) vertrouwt en in mijn werk!

Foto: Robert Veenstra